Inwentaryzacje

 

Inwentaryzacja domu rekolekcyjnego w Groniu

Groń jest malowniczą wsią podhalańską położoną na wschodnim brzegu potoku Leśnickiego. Nazwa wsi nawiązuje do położenia na stromym stoku. Tereny Gronia i Leśnicy graniczą z polami wsi Białka Tatrzańska i Bukowina Tatrzańska. Z Gronia roztacza się widok na Podgórze Gliczorowskie, Dolinę Nowotarską, Gorce i Spisz. 

Historia domu rekolekcyjnego w Groniu sięga połowy lat siedemdziesiątych, wtedy to w roku 1976r ks. Kazimierz Jancarz, wspólnie z ks. Józefem Gilem, ks. Markiem Głownią, ks. Z. Gerle zakupił stare zabudowanie gospodarcze od miejscowego gazdy Józefa Furczonia z zamiarem zorganizowania tu ośrodka rekolekcyjnego. Atmosfera polityczna tamtych czasów nie sprzyjała rozwojowi ruchu oazowego w związku z tym ciężko było o uzyskanie pozwolenia na budowę, przydział materiałów budowlanych, itd. Ksiądz Kazimierz Jancarz postarał się o projekt domu i materiały budowlane. Z istniejących zabudowań rozebrano większą ich część, zostawiając fragment przylegającej do domu stajni oraz jedno pomieszczenie, tzw. „białą izbę” której stan techniczny był dobry. Na tak przygotowanym obiekcie zaczęto wznosić ściany nowego domu rekolekcyjnego, oficjalnie zgłaszając go jako budowę owczarni. Równocześnie co roku wokół placu budowy odbywały się rekolekcje oazowe. W 1980r Dom Rekolekcyjny uroczyście poświęcił Metropolita Krakowski Franciszek Macharski. Od 1989r opiekę nad domem przejął ks. Stanisław Bercal.