Inwentaryzacje
Inwentaryzacja Katedry w Opolu W roku 1002 postanowiono wybudować nowy kościół Św. Krzyża w powstającym mieście Opolu. W roku 1024 biskup wrocławski przekazał kościołowi w Opolu relikwie Św. Krzyża, które otrzymał w podarunku od św. Emeryka – syna Stefana, króla węgierskiego. Dzięki szczodrobliwości księcia Bolesława I w roku 1295 wybudowano w stylu późnoromańskim bazylikę z wieżą, która stała się prawdziwą ozdobą miasta. Kolegiatę Świętego Krzyża poświęcono 16 listopada 1295. W 1415 roku w upalne lato w kolegiatę uderzył piorun. Wspaniała świątynia uległa niemal całkowitej ruinie. Z powodu braku środków, zubożenia Piastów, odbudowa świątyni przeciągała się ponad 100 lat, bowiem po dwudziestu prawie latach. zaawansowana nowa budowa, znów padła ofiarą kolejnego pożaru w 1446 roku. Toteż nową kolegiatę oddano do użytku wiernych dopiero w 1520 roku. Wybudowano ją w stylu późnogotyckim, na starych fundamentach, z zachowaniem resztek dawniejszej kolegiaty. W swojej zasadniczej formie świątynia ta zachowała się do naszych czasów.
Kościół, podzielony filarami, dzieli się na trzy nawy. Pięć potężnych filarów podtrzymuje sklepienie gwiazdowo-siatkowe. Długość świątyni wynosi 60 metrów, a szerokość 26. Zewnętrzne mury sięgają 18 metrów; z tym, że środek sklepienia ma 22 metry wysokości. Dodać do tego należy 25-metrowy, mocno spadzisty dach. Z poprzedniej kolegiaty pozostała wieża dzwonnicza, a także południowy przedsionek, nakryty krzyżowo-żebrowym sklepieniem, opartym na dwóch owalnych filarach. Uzupełnić należy, że w latach osiemdziesiątych naszego wieku odnaleziono fragmenty łuków okiennych i portali romańskich, które można oglądać na placu katedralnym.
|
||||||||||
| wykonanie: Millenium Studio | ||||||||||
